Απ' τον παράδεισο να κλέβω

Απ' τον παράδεισο να κλέβω

Απ' τον παράδεισο να κλέβω
***
Ήθελα να χα
δυο σελίδες ουρανό
Κι ένα φεγγάρι
απ' τ ασήμι του να πάρω
Να γράψω αστέρια
χίλια τόσα σ αγαπώ
Και σε μιαν άκρη
τα δυο μάτια σου να βάλω

Να μη μου λείπεις
τις νυχτιές όταν θα βγαίνω
Και ψάχνω κάτι
από σένα να πιαστώ
Να γράψω ακόμα
κι ένα ήλιο κρεμασμένο
Ίδιος να είναι
της μορφής σου που αγαπώ

Ήθελα να 'χα
μες τη χούφτα μου διαμάντια
Κάθε σου δάκρυ
της ματιάς σου ακριβό
Να τα φιλώ
να τα κρατώ χίλια κομμάτια
Στην αγκαλιά μου
εκεί στο στήθος θησαυρό

Να 'χω στα χέρια μου
ζεστά τα δάχτυλα σου
Να διώχνουν άνεμο
χειμώνα μοναξιά μου
Να 'χω στο στόμα μου
τη γεύση απ' τα φιλιά σου
Να 'χω στους ήχους μου
τον χτύπο απ' την καρδιά σου

Ήθελα απόψε
σαν και χθες να σου μιλάω
Ψιθυριστά
να σου κρατάω συντροφιά
Κάθε σου ανάσα
στην ψυχή να την κρατάω
Κάθε σου σκέψη
να μου διώχνει συννεφιά

Ήθελα θέ μου
και μου λείπεις σε γυρεύω
Ψάχνω ποιήματα
που έγραψα ξανά
Που 'χω κρατήσει
ουρανούς σου για να ανέβω
Να νοιώσω πάλι
της ψυχής σου τη χροιά

Ήθελα θέλω
και θα θέλω δεν αλλάζει
Όσο η γη
στον ουρανό θα δίνει χάδι
Ο χρόνος πια
αναπνοή μου μη σε νοιάζει
Στιγμές μου ώρες
ως και της ζωής το βράδυ

Θα είμαι εδώ
θα σε προσμένω σε λατρεύω
Μέρες μαζί σου
απ' τον παράδεισο να κλέβω!!

Θα είμαι εδώ αναπνοή μου
σ αγαπώ!!
***
2/3/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Γλυκό παράπονο μου

Γλυκό παράπονο μου

Γλυκό παράπονο μου  Γ. ΠΑΠΠΑΣ

Γλυκό παράπονο μου
***
Καυτό μετάξι χύνεσαι
τις νύχτες στο κορμί μου
Στα χέρια μου αφήνεσαι
γεννάς την ηδονή μου

Φιλάς στα χείλη τη ρωγμή
μες το χαμόγελο μου
Μου βάζεις χρώμα στην ψυχή
γλυκό παράπονο μου

Μ αναστατώνεις με χωράς
Στη χούφτα σου με κλείνεις
Μου ψιθυρίζεις μ αγαπάς
Με έρωτα με ντύνεις

Ξυπνώ από τον ύπνο μου
και ψάχνω τ' άρωμα σου
Δακρύζω λέω σ αγαπώ
και κρύβομαι σιμά σου

Σου κλέβω μέσα απ' τ' όνειρο
το χάδι στα μαλλιά σου
Στο στόμα σου το όμορφο
αγγίζω τα φιλιά σου

Δεν παίρνω πια αναπνοή
ν' ακούω την δικιά σου
Χτύπο δεν βάζω στην καρδιά
χτυπώ απ' την καρδιά σου

Μιλώ τις λέξεις μας ξανά
ψυχή μου ομορφιά μου
Μωρό μου αγάπη μου γλυκιά
μάτια μου όνειρα μου

Κι εσύ μ ακούς σαν όνειρο
Στον κόσμο της γαλήνης
Χαμόγελο μου όμορφο
Το χέρι σου μου δίνεις

Κι εγώ το παίρνω αγκαλιά
το κρύβω θησαυρό μου
Μ' αυτό σου γράφω ποιήματα
μ' αυτό τα σ αγαπώ μου

Και ω θε' μου, μου χαμογελάς
Και ανθίζουνε τα ουράνια
Αστέρια νέα εσύ σκορπάς
Πλανήτες και φεγγάρια

Γλυκιά μου ανάσα της καρδιάς
όμορφο ριζικό μου
Μπήκες και μέσα μου μιλάς
στο σύμπαν το δικό μου

Εσύ στον ήλιο λέξεις λες
Κι έρχεται το πρωί μου
Εσύ τ αστέρια διάλεξες
στης νύχτας τη σκηνή μου

Εσύ κρατάς στο δρόμο μου
το φως να βλέπω φως μου
Εσύ τον κάθε νόμο μου
Στις γειτονιές του κόσμου

Εσύ άγγελος εσύ θεά
Εσύ ο άνθρωπος μου
Εσύ ζωής μου ανασαιμιά
Εσύ κι ο θάνατος μου

Πόσα ακόμα θες να πω
Πόσα μπορείς ν αντέξεις
Πόσο στ αλήθεια σ αγαπώ
Καρδιά μου να πιστέψεις

Πόσα και μες τα δάκρυα
Τις έπνιξα τις λέξεις !!!
***
3/3/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Τον πόθο δεν ορίζω

Τον πόθο δεν ορίζω  ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ



Ανθέ μου λάγνα μου πνοή
Της άνοιξης ματιά μου
Χέρι του έρωτα στη γη
Μέθη μες την καρδιά μου

Αχτίδα μου ασημόχρυση
Δάκρυ μου διαμαντένιο
Γλυκιά τροφή μου θεϊκή
Χέρι μαλαματένιο

Άγγιξες πάλι σήμερα
Της αίσθησης τη μέρα
Κι έχω θηρία ανήμερα
Τις σκέψεις μου για σένα

Ο ήλιος μου συννέφιασε
Και ψάχνει τη ματιά σου
Ο χρόνος μου σταμάτησε
Και ψάχνει τη καρδιά σου

Τα δάχτυλα μου τρέμουνε
Ν αγγίξουν την αφή σου
Όλες οι αισθήσεις καίγονται
Να ακούσουν τη φωνή σου

Νερό δεν πίνω δε διψώ
Μον’ καίγεται η ψυχή μου
Για ένα δικό σου σ αγαπώ
Πεθαίνει η ακοή μου

Σε θέλω σαν τον ουρανό
Τα σύννεφα τ αστέρια
Να με σκεπάσεις για να μπω
Μες τα δικά σου χέρια

Κυλώ στα μάτια σου ξανά
Δάκρυ κι ανοίγω δρόμο
Φτάνω στα χείλη στο λαιμό
Στο στήθος σου τελειώνω

Στα χείλη σου παίρνω τροφή
Χαϊδεύω τα μαλλιά σου
Στο σώμα σου ψάχνω τη γη
Ακούω την καρδιά σου

Φτάνω στο πίσω του λαιμού
Εκεί σου ψιθυρίζω
Έλα στην άκρη τ’ ουρανού
Τον πόθο δεν ορίζω

Πάνω σε σύννεφο ξανά
Στον έρωτα σου πάλι
Στης αγκαλιάς σου τον ανθό
Να γείρω το κεφάλι

Να πλέξουμε την ηδονή
Στου πάθους μας τα χέρια
Να ταξιδέψουμε μαζί
Λευκά μας περιστέρια

Να κάνουμε έρωτα ακριβό
Κορμιά τα δυο σαν ένα
Να με γευτείς να σε γευτώ
Να μοιάζει η νύχτα ψέμα

Να σου κρατώ στα χέρια μου
Κοφτές αναπνοές σου
Να μου χαρίζεις μάτια μου
Τις ώρες τις δικές σου

Χείλη να ψάχνουν τη ρωγμή
Εκεί στη δόνηση σου
Σεισμός να γίνει η στιγμή
Που αγγίζω την πηγή σου

Να ανοίγεις συ τα πέταλα
Να μπαίνω στον ανθό σου
Να κάψω κάθε δίψα σου
Κάθε πόθο δικό σου

Σάρκα μου μέρος της ψυχής
Πάθους μου αμβροσία
Να φτάσουμε στα πέρατα
Στη θεϊκή ουσία

Να σε κερνώ στα χείλη σου
τα χείλη ποτισμένα
Της συνουσίας μας κρασί
Τα πάντα μεθυσμένα

Κι όταν η μπόρα του έρωτα
Γαλήνη θα σ αφήσει
Γλυκά να λες το σ αγαπώ
Αχ πόσο μου ‘χει λείψει
3-Φεβ-13

Είμαι Η Αγάπη ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ

Είμαι Η Αγάπη  ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ 


Tι γλυκιά μουσική

στης αγάπης τον πόνο

συ να στέκεις εκεί

να μιλάς στην ψυχή μου

και να λες




είμαι η αγάπη





Tι αιθέριος ήχος

στου βοριά τη μανία

συ το χέρι να απλώνεις

να μου δείχνεις τον ήλιο

και να λες




είμαι η αγάπη




Tι υπέροχα χείλη

δίχως χρώμα πορφύρα

δίχως ρόδα και μύρα

να φιλούν την ψυχή μου

που μου λες




είμαι η αγάπη




Tι πανέμορφος κόσμος

όταν έρχεσαι εντός μου

την καρδιά μου ζεσταίνεις

το μυαλό μου ανασταίνεις

που μου λες



είμαι η αγάπη




Σε ζωγράφισα μέρα

στων νυχτών μου το φόντο

σε αγάπησα θε μου

στην χαρά και στον πόνο

να μου λες




είμαι η αγάπη!




Τι ζητώ από ‘σένα ?

την αγάπη σου μόνο

δίχως πάθος και πόθο

δίχως ζήλεια και φόβο

να μου λες



είμαι η αγάπη



Αφιερωμένο στην φίλη μου την ΑΓΑΠΗ

και σε όλους όσους μπορούν να κουβαλάνε την αγάπη

και όταν δεν έχει να τους δώσει ανταλλάγματα

Είμαι Η Αγάπη ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ

Είμαι Η Αγάπη  ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΠΠΑ 


Tι γλυκιά μουσική

στης αγάπης τον πόνο

συ να στέκεις εκεί

να μιλάς στην ψυχή μου

και να λες




είμαι η αγάπη





Tι αιθέριος ήχος

στου βοριά τη μανία

συ το χέρι να απλώνεις

να μου δείχνεις τον ήλιο

και να λες




είμαι η αγάπη




Tι υπέροχα χείλη

δίχως χρώμα πορφύρα

δίχως ρόδα και μύρα

να φιλούν την ψυχή μου

που μου λες




είμαι η αγάπη




Tι πανέμορφος κόσμος

όταν έρχεσαι εντός μου

την καρδιά μου ζεσταίνεις

το μυαλό μου ανασταίνεις

που μου λες



είμαι η αγάπη




Σε ζωγράφισα μέρα

στων νυχτών μου το φόντο

σε αγάπησα θε μου

στην χαρά και στον πόνο

να μου λες




είμαι η αγάπη!




Τι ζητώ από ‘σένα ?

την αγάπη σου μόνο

δίχως πάθος και πόθο

δίχως ζήλεια και φόβο

να μου λες



είμαι η αγάπη



Αφιερωμένο στην φίλη μου την ΑΓΑΠΗ

και σε όλους όσους μπορούν να κουβαλάνε την αγάπη

και όταν δεν έχει να τους δώσει ανταλλάγματα