Σάββατο 5 Απριλίου 2014

Για όσο υπάρχω - Νίκος Απόμακρος





Αφιερωμένο
στον άγγελο που μέσα μου φύλαξα
στην ψυχή των κριμάτων.
Είχε χαμόγελο φτιαχτό
από πούδρα θανάσιμα λευκή
και στα χείλη κραγιόν
τη σκουριά των κερμάτων.

Στο μακιγιάζ το γοτθικό
είχε συνήθως κρυμμένα
έναν κρότο που σώπασε
ένα δάκρυ δειλό
ένα βλέμμα κενό
κι ένα φτερούγισμα που κόπασε

" Είσαι", της είπα, "ότι είχα,
ότι έχω κι ότι θα’χω"

"Υπήρξα", απάντησε, "μα δεν θα υπάρχω"
και μ’απόγνωση περίμενε απάντηση.

Ειν' αργά τώρα πια, το ξέρω
κι όμως ξαφνικά χαμογελώ

"Υπήρξες κι όσο υπάρχω θα υπάρχεις,
όμορφή μου ανάμνηση".

Πηγή.http://apomakros.blogspot.gr/

Dylan Thomas Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα –


Dylan
Thomas
(1914-1953)

Η προσωπική μου αδυναμία σε αυτή τη λίστα αλλά και αγαπημένος πολλών καλλιτεχνών σε όλο το στερέωμα (Bob Dylan, Παύλος Σιδηρόπουλος). Γεννημένος στην Ουαλία, αέρινος με τις λέξεις, μέθυσος από τους λίγους και διάγοντας μια ζωή που ποτέ δεν του χαμογέλασε, λατρεύτηκε μετά θάνατο από τη γενιά που γέννησε το rock n’ roll.


Dylan Thomas
Μην
αφήνεστε
σ’
αυτή
την
όμορφη
νύχτα
μετάφραση:
Βίλκη
Τσελεμέγκου-Αντωνιάδου

Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα
Τα γηρατειά πρέπει να καίνε και να παραληρούν στο δειλινό.
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.
Οι σοφοί μαθαίνουν τελικά πως το σκοτάδι έχει δίκιο,
Γιατί οι λέξεις τους δεν έδωσαν ούτ’ έφεραν την αποκάλυψη, κι όμως
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα.

Άνθρωποι καλοί, τελευταίος αποχαιρετισμός, φωνάζοντας πόσο φωτεινές
Οι εύθραυστες πράξεις τους ίσως θα χόρευαν σ’ έναν κόσμο αγάπης,
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.

Άνθρωποι άγριοι που άρπαξαν και τραγούδησαν τον ήλιο που πετούσε,
Μαθαίνουν, αργά πια, πώς θρήνησαν σαν έφευγε,
Μην αφήνεστε σ’ αυτή την όμορφη νύχτα.

Άνθρωποι ανήσυχοι, κοντά στο θάνατο που βλέπουν θαμπωμένα
Μάτια τυφλά φλογίζονται σαν μετεωρόλιθοι μα είναι εύθυμα,
Οργιστείτε, οργιστείτε για το θάνατο της μέρας.

Και συ, πατέρα μου, εκεί πάνω στο θλιμμένο ύψος,
Καταράσου, ευλόγησε, εμένα τώρα με τα άγρια δάκρυα σου,
προσεύχομαι.
Μην αφήνεσαι σ’ αυτή την όμορφη νύχτα,
Οργήσου, οργήσου για το θάνατο της μέρας.

Reiner Maria Rilke Ο κύκνος – μετάφραση: Άρης Αλεξάνδρου


Reiner
Maria
Rilke
(1875-1926)

Γεννήθηκε στην Πράγα, συνεπαρμένος από τις αλλαγές που έφερε ο καινούργιος αιώνας αλλά και συνειδητοποιημένος για τη μοναξιά και την ανησυχία των κοινωνιών (φτώχεια, πρώτος παγκόσμιος πόλεμος), μπόρεσε να γίνει ο ενδιάμεσος κρίκος μιας ποίησης που έφευγε και μίας που ερχόταν.

Αγαπήθηκε πολύ από τους νέους και το όνομα του διαδόθηκε παντού μετά το θάνατο του από λευχαιμία στα 51 του χρόνια.


Reiner Maria Rilke
Ο
κύκνος

μετάφραση:
Άρης
Αλεξάνδρου

Ο μόχθος, μέσα απ’ ό,τι δεν έγινεν ακόμα,
βαρύς και σα δεμένος να πηγαίνεις,
μοιάζει με του κύκνου τ’ άπλαστο βήμα.
Κι ο θάνατος, τούτο το ασύλληπτο ακόμη
κάθε αιτίας, που πάνω του στεκόμαστε καθημερινά,
στο φοβισμένο χαμήλωμα του μοιάζει
στα νερά πάνω που το δέχονται γαλήνια
και που, σαν μακάρια και σαν περασμένα,
κάτω του, κύμα το κύμα, αποτραβιούνται,
ενώ αυτός, άπειρα βέβαιος άπειρα γαλήνιος,
πάντα πιο γνωστικός και πιο βασιλικός
και πιο ατάραχος, καταδέχεται να φεύγει.

GIOVANNI MARRADI - I Love You





Θα ‘ρθείς?


Θα ‘ρθείς?

Μας περιμένουν


Τα αστέρια το φεγγάρι



Αυτό το βράδυ


έχουν γιορτή


Έλα


Έλα ψυχή μου

Είναι για μας

είναι που σ αγαπώ και μ αγαπάς






Βάλε νεραΐδας φόρεμα

αστέρια στα μαλλιά σου

και πάμε


Δωσ’ μου ένα φιλί




Ξέρεις

σ αγαπώ

Τι πιο απλό

τι πιο πολύ να σου πω




Σε περίμενα σε γύρευα

ήθελα να ‘ρθεις

Να ανοίξεις την καρδιά σου


να γεμίσει ο κόσμος φως

Να γεμίσει η καρδιά μου αγάπη

να απλώσεις το χέρι σου

να σκουπίσεις το δάκρυ



Ήρθες ξαφνικά

ανέτειλες τη μέρα του έρωτα μου

έριξες φως στην καρδιά μου



Ένα θα σου πω

Τι είσαι για μένα


Είσαι φως



Ένα θα σου ζητήσω


Να φέγγεις στην καρδιά μου

Για πάντα



Μπορείς ?



Να μ αγαπάς

Μπορείς ?



Να μου χαϊδεύεις την ψυχή με

Την ψυχή σου

Μπορείς ?




Εγώ μπορώ




Ένα θα σου πω

Σαν τη ζωή μου σ αγαπώ

Να θυμάσαι...








Μπορεί να είσαι ένα ψαράκι μες τη γυάλα...
όμως ο ορίζοντας και το μπλε της θάλασσας
δεν ξοδεύονται ποτέ... είναι εκεί για σένα
μην ανησυχείς...
είσαι ασφαλής...
ακόμη κι αν κολυμπήσεις στα ανοιχτά!
Το ταξίδι πάντα είναι συναρπαστικό
και μας δίνει την αίσθηση ότι ζούμε πραγματικά
να το θυμάσαι!
Αναρτήθηκε από Margarita

Τα δυο μάτια σου γυρεύω



Τα δυο μάτια σου γυρεύω
***
Κλέβω λίγο απ’ το χρυσό σου
Κρυφά εκεί απ’ τ’ όνειρο σου
λίγο κόκκινο απ’ το αίμα
την ψυχή μου κάνω πένα

Γράφω χθες πώς σ αγαπάω
Σήμερα πια σε λατρεύω
τώρα το άπειρο κοιτάω
Τα δυο μάτια σου γυρεύω

Στόλισα ήλιο ανθισμένο
ρόδα κόκκινα κι αστέρια
κι έγραψα πως σε προσμένω
Να ‘ρθεις μες τα δυο μου χέρια

Φύσηξε άνεμος του κόσμου
Σκόρπισε άνθη μου και σκέψεις
σ έχω όμως κρατήσει φως μου
στης αγάπης μου τις λέξεις

Χώμα κάνω την καρδιά μου
για νερό τα σ αγαπώ μου
Σπόρο βάζω την φωτιά μου
Κρύβω εκεί το θησαυρό μου

Να ‘ρθει η άνοιξη στο στόμα
να φυτρώσει μες το πάθος
στης αγάπης μας το χώμα
Του ερωτά μας πια το άνθος

Τριαντάφυλλο φιλί μου
Κόκκινο σαν το κρασί σου
Που μεθάει τη ζωή μου
Πια ν’ ανθίσει στην πνοή σου

Κάθε που εσύ θα σκύβεις
Στο φιλί μου να μου δώσεις
Ότι στην αγάπη κρύβεις
Κάθε πόνο να σκοτώσεις

Να γεμίζει ευωδία
Κάθε άκρη της ψυχής μου
Να αγγίζει η ευτυχία
Κάθε μέρα της ζωής μου

Κι αν ο κόσμος έχει νόμους
Κι αν η μοίρα έχει γράψει
Εμείς στους δικούς μας δρόμους
Όλα τα ‘χουμε ξεγράψει

Κλέβω λίγο πάλι θε μου
Ευωδιά απ’ το λαιμό σου
Σ αγαπώ ψιθύρισε μου
Με τον τρόπο τον δικό σου

Χέρια μες την αγκαλιά σου
Στο κορμί μου εσύ φιλιά
Ψίθυρους απ’ την μιλιά σου
Και σταμάτησε η καρδιά

Ήλιος λάμπει στο σκοτάδι
Τ’ όμορφο γυμνό σου σώμα
Και στου φεγγαριού το χάδι
Μοιάζει το δικό σου στόμα

Γεύση του έρωτα το μέλι
Μες τα χείλη το φιλί σου
Κι Αφροδίτη περιμένει
Να με κλείσει φυλακή σου

Φως αγάπη μου ομορφιά μου
Κάθε λέξη μες τα χείλη
Σώμα μου δε ζει καρδιά μου
Αν κοντά σου πια δε μείνει

Δάκρυ της ψυχής μου έγνοια
Λατρεμένη μου θωριά
Λάγνα χείλη μου μελένια
Σ έχω μέσα στην καρδιά
***
19/2/13
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς

Πιο πάνω απ τη ζωή μου. ..Ποίηση Γιάννης Παππάς ..



Πιο πάνω απ τη ζωή μου
***
Ψυχή μου ανοιξοστόλιστη
τριαντάφυλλο μου αγάπη
Σ αντάμωσα κάποια στιγμή
και μου 'διωξες το δάκρυ

Σκόρπησες άρωμα ζωής
νίκησες κάθε πόνο
Κέρασες δάκρυ της ψυχής
άλλαξες κάθε νόμο

Ψυχή μου μοιάζω σήμερα
δοχείο γεμισμένο
Μ αγάπη δίχως σύνορα
κι εσένα περιμένω

Να σου χαρίσω όσο ζω
ότι εγώ θα έχω
Μαζί σου να το μοιραστώ
εγώ να σε προσέχω

Ψυχή μου αστέρι τ ουρανού
δώρο της προσευχής μου
Χάρη για μένα του θεού
ανάσα της ζωής μου

Τάμα θα κάνω σήμερα
αιώνια αγάπη
ποτέ ξανά στα εφήμερα
μακριά μας πια το δάκρυ

Ψυχή μου σε ζωγράφισα
γυμνή σαν φως αστέρι
έτσι όπως σ αγάπησα
σαν μου 'πιασες το χέρι

Σαν ζέστανες αγάπη μου
το χέρι της ψυχής μου
σαν βρήκες πια την άκρη μου
στους δρόμους της ζωής μου

Φτιάξανε οι άνθρωποι θεό
να μοιάζει με τον τρόμο
μ αυτός στολίζει σ αγαπώ
κάθε δικό του νόμο

Κι έπιασε μέρα στόλισε
για μένα στη ζωή μου
Τα μάτια σου μου δώρισε
και σ' έταξε δική μου

Μια λέξη μόνο ευχαριστώ
να πω θέλω ψυχή μου
που μου τυχε να σ αγαπώ
που έγινες πνοή μου

Μια λέξη μόνο σ αγαπώ
πιο πάνω απ' τη ζωή μου !!!
***
3 Ιαν 2013
***
Ποίηση:Γιάννης Παππάς